Aikido

Aikido is een Japanse krijgskunst die is ontwikkeld door Ueshiba Morihei (1883–1969). Hij putte uit verschillende krijgstradities met zwaard, speer en hand. Met name Daito-ryu aikijujutsu heeft een grote invloed gehad op de vorming van het curriculum. Daarnaast inspireerde de leer van de shinto-geloofsgemeenschap ‘Omoto’ Ueshiba zeer. Uiteindelijk zocht hij een oefenmethode om als mens in harmonie te komen met de universele krachten om ons heen. Gaandeweg werden de technieken voor hem dan ook een uiting van dat evenwicht, gevoed door spirituele inspiratie.

Okinawa Goju-ryu karate

De bakermat van karate is Okinawa, het grootste van de Ryukyu-eilanden. Van oudsher had het sterke economische en culturele banden met Zuid-China. Zo zijn ook de verschillende oorspronkelijke gevechtssystemen van Okinawa sterk beïnvloed door Chinese boksscholen. Miyagi Chojun (1888–1953) stichtte de Goju-ryu op grond van zijn kennis daarvan. Deze school heeft, zoals alle krijgskunsten, aandacht voor intensieve fysieke training én innerlijke aspecten: houding, ontspanning en ademregulatie. In de lessen wordt gewerkt met boks- en worsteltechnieken; zelfverdediging neemt daarbij een belangrijke plaats in.

Ryukyu kobujutsu

Ryukyu kobujutsu heeft veel raakvlakken met het traditionele karate: beide delen zowel de historische achtergrond en ontwikkeling als opbouw in basistechnieken, kata (bewegingspatronen) en kumite (gevechtsoefeningen). Om te voorkomen dat verschillende klassieke tradities zouden verdwijnen heeft Taira Shinken (1897–1970), deze gebundeld in één methode. Het systeem is daarom erg uitgebreid: er worden 42 kata en 86 kumite voor verschillende wapens onderwezen. Het eerste en voornaamste wapen in kobujutsu is de rokushaku bo (staf). Daarnaast worden technieken met verschillende andere traditionele Okinawaanse wapens beoefend.

Shinto Muso-ryu jo

Shinto Muso-ryu is de stokvechttraditie die rond 1605 is gesticht door Muso Gonnosuke Katsuyoshi. Hij ontwikkelde vijf technieken met een eenvoudige stok (jo), die juist één voet langer was dan het zwaard. Deze technieken vormen de kern van de huidige traditie. In de loop der tijd zijn deze uitgebreid tot de 64 kata (bewegingspatronen) die het nu telt. Ook werd een aantal verwante disciplines aan het curriculum toegevoegd, waarbij met verschillende wapens wordt gewerkt. Deze disciplines worden beoefend wanneer de jodoka vordert.

Judo

Judo werd door Jigoro Kano (1860-1938) ontwikkeld vanuit de traditionele Japanse vechtkunst jujutsu. Voor de pedagoog Kano was judo niet zomaar een sport. Hij beschouwde het vooral als een opvoedkundige methode. Het judo heeft altijd te maken met het bestuderen van de wetten der zwaartekracht, dynamica en mechanica, voorzover betrekking hebbend op de functie van het menselijk lichaam en daarnaast met fysieke, mentale, emotionele en gevoelsmatige acties en reacties gebaseerd op een voortdurende en vlijtige training. ‘De gevolgen, die de judotraining heeft op de staat van lichaam en geest, vormen de werkelijke waarde ervan voor ons leven’, aldus sensei Koizumi. Doelmatigheid in judo is dus wel een essentieel aspect, maar is slechts middel en niet doel.

Hyoho Niten ichi-ryu

De Hyoho Niten ichi-ryu is gecreëerd door Miyamoto Musashi (1584-1645), auteur van het “Boek van de vijf ringen”(Go Rin no Sho). Musashi is waarschijnlijk een van Japans bekendste samurai. De technieken van de Niten ichi-ryu zijn sober en economisch zonder overdreven bewegingen. Het gebruik van afstand en timing is precies. De stijl is het bekendst om zijn vijf vormen (kata) met twee zwaarden (nito seiho). Er zijn echter ook twaalf vormen met een lang zwaard (itto seiho) en zeven vormen met een kort zwaard (kodachi seiho). De kata die in HNIR bekend staan als seiho worden aangeleerd in de volgorde van itto seiho, kodachi seiho en nito seiho. De 11de en huidige hoofdmeester van de stijl is Iwami Toshio Gensho.

Dynamische Zen Yoga

Dynamische Zen Yoga ofwel Okido Yoga is een integrale vorm van yoga met zowel actieve als rustige kanten. De yoga-methode werd ontwikkeld door de Japanse meester Oki Masahiro (1921–1985). Hij combineerde op grond van zijn eigen ervaringen Indiase yoga, oosterse geneeswijzen en vechtkunst. Diepste functie van deze yoga-vorm is het contact met onze innerlijke levenskracht te helpen herstellen. Juiste ademhaling, beweging en mentale instelling zijn middelen om dat doel te bereiken. Soms zijn oefeningen met opzet moeilijk; ze zijn bedoeld om je eigen grenzen te leren kennen—en dienen als stimulans om je eigen mogelijkheden te vergroten. Voor meer informatie: okidoyogalessen.nl